Bodemkwaliteitskaart

Wat is een bodemkwaliteitskaart?

De kaart deelt het grondgebied van een gemeente op in zones, zoals het buitengebied, de naoorlogse wijken en de oude binnenstad. Per zone staat welke chemische kwaliteit van de bodem je er gemiddeld kunt verwachten. Die verwachting is met statistiek berekend uit de uitkomsten van veel eerdere bodemonderzoeken. Een gemeente hoeft geen bodemkwaliteitskaart te hebben, en de kaart heeft pas betekenis als de gemeenteraad haar heeft vastgesteld. Voor de waterbodem kunnen het waterschap en Rijkswaterstaat een eigen kaart vaststellen.

Samen met een vooronderzoek kan de kaart de kwaliteit aantonen van grond die je ontgraaft (daarom heet ze ook ontgravingskaart) of van de bodem waarop je grond toepast. Bij de kaart hoort meestal een nota bodembeheer: het beleid van de gemeente voor grondverzet en hergebruik van grond. Daarin staat soms ook onder welke voorwaarden de kaart als bewijs geldt. Een deel van die nota is sinds de Omgevingswet gelijkgesteld aan het omgevingsplan; de kaart zelf kan een los document blijven.

De zones krijgen een kwaliteitsklasse. Sinds de Omgevingswet heten die landbouw/natuur, wonen, industrie, matig verontreinigd en sterk verontreinigd. Daarmee veranderden vooral de namen. Oudere kaarten gebruiken vaak nog de oude namen, zoals achtergrondwaarde voor landbouw/natuur en boven interventiewaarde voor sterk verontreinigd.

De kaart hier toont de kaarten van de gemeenten zoals de provincies Zeeland en Flevoland die samenvoegen. Een klik geeft de zone op die plek met haar klassen, zoals de kaart ze noemt. Elders zegt een klik welke gemeente het is en wat het Bodemloket over haar bodembeleid weet. Dat overzicht is niet compleet; de kaart van je gemeente staat vaak op de website van de gemeente of de omgevingsdienst.

Meer bij de bron: Opstellen en vaststellen van de bodemkwaliteitskaart (IPLO) · De nota bodembeheer onder de Omgevingswet (IPLO) · Bodemkwaliteitskaarten en nota's bodembeheer in Zeeland (provincie Zeeland).